در فرآیند تولید چمدان، فرآیند قالبگیری مرحلهای حیاتی است که مواد خام را به شکل، ساختار و عملکرد خاصی تبدیل میکند. سطح تکنولوژیکی آن به طور مستقیم بر استحکام، دقت، ثبات ظاهری و راندمان تولید بدنه چمدان تأثیر می گذارد. با افزایش تقاضا برای وسایل مسافرتی سبک، بادوام و زیباییشناختی، صنعت چندین فرآیند قالبگیری بالغ را توسعه داده است که به طور انتخابی بر اساس ویژگیهای مواد و موقعیت محصول در تولید واقعی انتخاب میشوند.
برای مواد اصلی برای-چمدان های پوسته سخت-پلی کربنات (PC)، ABS و ورق های مرکب آنها- قالب گیری تزریقی رایج ترین فرآیند است. این فرآیند شامل تزریق پلاستیک گرم و مذاب به داخل یک حفره قالب دقیق است که پس از سرد شدن و انجماد، یک جزء بدنه چمدان با شکل منظم و ابعاد ثابت تولید میکند. استفاده از فناوری-کنترل دمای چند مرحلهای و تزریق فشار بالا{6}} میتواند خطوط جوش و تنش داخلی را کاهش داده، صافی سطح و مقاومت در برابر ضربه را بهبود بخشد. برای موارد بزرگ یا نامنظم، صنعت همچنین از شکل دهی حرارتی ورق استفاده می کند. ورق های PC یا ABS از قبل اکسترود شده حرارت داده و نرم می شوند، سپس برای جذب خلاء یا فشار مکانیکی در قالب قرار داده می شوند و از تناسب محکم با کانتور سطح قالب اطمینان حاصل می شود. این منجر به ساختاری یکپارچه و یکپارچه میشود که زیباییشناسی و استحکام بالا را ترکیب میکند.
کیس های آلیاژ آلومینیوم به ماشینکاری و ماشینکاری CNC متکی هستند. صفحات آلومینیومی ضخیم بریده می شوند و سپس با استفاده از پرس پانچ و قالب ها کشیده می شوند، تا می شوند و دنده می شوند تا دیواره های جانبی و قاب را تشکیل دهند. سپس ماشینآلات CNC سوراخها، شیارهای قفل و سوراخهای میله را میکشند تا از دقت مونتاژ و استحکام ساختاری اطمینان حاصل کنند. این فرآیند به ثبات و استحکام ابعادی بسیار بالایی دست مییابد، اما نیاز به سرمایهگذاری دقیق تجهیزات و کنترل فرآیند دارد و عموماً در محصولات{3} حفاظتی بالا استفاده میشود.
شکل گیری چمدان های نرم-در درجه اول بر اساس دوخت است. پارچه های نایلون بالستیک، پلی استر و سایر پارچه ها بر اساس الگوی طرح بریده می شوند و سپس با استفاده از چرخ خیاطی صنعتی به هم دوخته می شوند. بخیه های دوسوزن یا تقویت شده در نواحی تنش برای بهبود مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر پارگی استفاده می شود. برای محصولاتی که نیاز به عایق رطوبتی بالایی دارند،-نوارهای آب بند حرارتی یا جوشکاری با فرکانس بالا-روی درزها اعمال می شود تا ساختاری مستمر، ضد هوا و ضد نشتی ایجاد کند. برخی از چمدانهای نرم-بعد از دوختن بدنه اصلی، از فرآیندهای فشار دادن یا چسباندن حرارت{10}}برای تعمیر صفحه زیرین، آستین میلهای و براکتهای چرخ استفاده میکنند و از اتصال پایدار بین بستر منعطف و اجزای صلب اطمینان میدهند.
در سال های اخیر، فرآیندهای کامپوزیت به طور فزاینده ای گسترش یافته اند. به عنوان مثال، فلزات سبک وزن یا دندههای تقویتکننده در پوسته چمدان سفت و سخت با استفاده از قالبگیری تزریقی یا پرچهای پس از نصب- تعبیه میشوند. چمدان های نرم -با محافظ های گوشه سفت فشرده شده گرما ترکیب می شوند تا مقاومت لبه ها و گوشه ها در برابر ضربه افزایش یابد. علاوه بر این، معرفی اتوماسیون و فنآوریهای دیجیتال، مدیریت حلقه بسته طراحی قالب، نظارت بر پارامترهای قالبگیری و بازرسی کیفیت را امکانپذیر میسازد که به طور قابل توجهی سازگاری و بازده محصول را بهبود میبخشد.
به طور کلی، فرآیندهای قالب گیری چمدان نتیجه ادغام عمیق خواص مواد، طراحی ساختاری و فناوری ساخت است. مسیرهای فرآیندی مختلف، در حالی که الزامات عملکردی خاص را برآورده میکنند، موقعیتیابی محصول در بازار و رقابت برند را نیز شکل میدهند. پالایش مستمر فرآیندهای قالبگیری نه تنها کلید بهبود کیفیت چمدان است، بلکه مسیری ضروری برای صنعت برای برآوردن سناریوهای مختلف سفر و انتظارات{2}}بالا استاندارد کاربر است.
